Ik ben onderweg naar Antwerpen.

Ik sta op het perron van Breda en wacht op de trein die me naar mijn bestemming brengt. Mijn hoofd is zorgvuldig ingepakt tegen allerhande prikkels. Koptelefoon op, zonnebril en ondanks dat het niet super koud is heb ik de capuchon van mijn trui over alles heen getrokken.

Ik ben op weg naar Antwerpen om met mijn broer en een aantal van zijn vrienden een concert te bezoeken. Het is voor het eerst in lange tijd dat ik me onder mensen begeef en het vooruitzicht op een heel avond programma in een vreemde stad is op zijn zachtst gezegd spannend. De anticipatie op een drukke avond doet me hopen dat ik zo veel mogelijk de mensen in de trein uit de weg kan gaan.

De trein komt aan, en ik zie al dat deze stampend vol zit met mensen die er zijn voor het feest. Jongens, studenten, die het Decibel binnen de wagon op voeren tot categorie festival. Gelukkig is er een tweezitje vrij waar ik bij het raam ga zitten, opgekruld over mijn boek.

Al snel vraagt een dame of ze bij mij mag zitten. Ja natuurlijk. Ik kijk haar aan, mijn hoofd schuin en denk: "he? ken ik haar?" Ik had het voornemen om de hele reis niet te praten, maar ze lijkt op iemand die ik eerder zag, al kan ik niet bedenken op wie dan. We raken toch meteen in gesprek. Ze komt uit een ander deel van Nederland dan ik, werkt in een compleet andere branch dan ik en terwijl we elkaar echt niet blijken te kennen, spreken we elkaar vanaf het eerste moment aan alsof we altijd al samen gereisd hebben. Zij gaat naar de wc en ik pas uiteraard op haar spullen. We hebben het over boeken die we allebei lazen, plaatsen die we allebei bezochten. Ik heb een beetje honger, zij haalt nog een extra boterham uit haar tas.

Als we aankomen op Antwerpen, zoeken we samen naar onze vervolgroute. Zij blijkt naar het noorden te moeten lopen. Ik naar het zuiden. We kijken elkaar aan. Dit was het moment om om haar gegevens te vragen, maar ik doe het niet. We geven een elkaar een knuffel en gaan elk ons eigen route.

Als in de film kijk ik nog eens om, maar ze is al verdwenen. En ik ergens voel me alsof ik mijn beste vriendin verloren ben.